خواندن ندارد؛ باور کن
دلم پرمی کشد برای صحن شلوغ و باصفاش!

برای حال و هوایی که چند دقیقه ای تنها رو به روی ضریحش سلول به سلول مرا پر کرد.

دلم پر میکشد برای اشک هایی که ناخواسته آنقدر باریدند تا آسمان دلم هفت رنگ ِ رنگین کمان شد.

من امروز از تمام حاجت های دلم دست کشیدم،از کوچک و بزرگشان،

تنها باریدم،

شرمسار بودم از گناهانی که نادانسته گریبانم را گرفت ُ فرو بردم در تاریکی،

شرمسار بودم ُ سر به زیر،

سربه زیر بودم ُ مغموم... ،

خدیا جانم؟

پیغامم به دستت رسید؟

مرا می بخشی؟

+ من آن چند دقیقه تنهاییِ امروز را هزار بار عاشقانه مــُـردم.../

+ عکس: امروز امامزاده صالح.

 

 

+ مـ.ن |

هر وقت دلم میگیرد، پاهایم را زیر آب سرد می شویم، 

انگار که آب روی آتش ریخته باشند ...

                           بیخود نیست که قدیمی ها میگفتند؛ پا، قلب دوم ماست ... 

+ مـ.ن |

دلم را می گویم /

+ تازه گشنمم هست! :دی

+ مـ.ن

تولدت مبارک فرناز ..

تویی که لبریزی از دخترانگی، 

تویی که سرشار از لذت دختر بودنی، لذتی که من شاید هیچوقت طعم صورتی اش را نچشیدم! 

منی که همیشه آبی بودم، آبی ِ گس .. 

تولدت مبارک؛

کاش همیشه لب هایت از شیرینی خنده، ترک خورده باشد، کاش همیشه بخندی اصلا، آخر میدانی؟ لب های تو برای خندیدن آفریده شده .. 

کاش همیشه اشک شوق بریزی، اشک ذوق، هر چند میدانم نهایت احساس ِ تو که دخترک آبانی ِ اتاق شش نفره ی مایی، خیره خیره نگاه کردن ـَست، 

تولدت مبارک دختر؛ 

خوش به حال" امیر دودوش (!)" که تو را خواهرانه دارد .. 

خوش به حال "مامیش" که تو را زیبا رویانه (!)  دارد .. 

خوش به حال "دَدیش" که از داشتن تو، چشم های سبزآبی اش برق میزند، 

تولدت مبارک دخترِ آبانیِ اتاق شش نفره ی ما، 

کاش همیشه شاد باشی، 

شاد، موفق وَ خوشبخت حتا.

تولدت مبارک /

+ مـ.ن

اصلا همه ی قول های قبلی را بی خیال، 

خدایا؛ سر این آخری هوایم را داشته باش...

+ مـ.ن

یه نقطه ی رنگی رنگی تو شهر ما هست، 

بهش میگن بازارروز! اهالی شهر فسقلی ما، روی سکون حرف ِ "ر" هم اتفاقا خیلی تاکید دارن :دی، یعنی حتما باید بهش بگیم بازارروز و لا غیر :دی. و میگیم.

ازین میوه فروشی ها، سبزی فروشی ها و ایناست! 

توشم از این جوبا (جوی آب :دی) درست کردن، یا شایدم آبراهه!! 

با اینکه هر دفه از کنارش رد میشم نفسم ُ حبس میکنم که نکنه یه وقت بوشُ استشمام کنم، 

با اینکه شایدم کمتر از ده بار رفتم اونجا، 

اما هر بار که میرم کیف میکنم! 

بس که اونجا زندگی جریان داره!

توی همون آبراهه ها ...

+ بعد از دو هفته، کم کم دارم راهی میشم به تهران! با یه سری تغییرات کلی! از خدای خوبم میخوام که بهم کمک کنه! که دوستام بهم کمک کنن! به خاطر تصمیمی که گرفتم! 

+ مـ.ن |

بدون وقفه اومدم بنویسم چون احساس عذاب میکنم! به خاطر حرفی که همین چند دقیقه ی پیش نمیدونم چرا به مامان گفتم!! 

خدایا خودت میدونی که از ته دلم نیست و نبود، چون اونقدر اطلاعات ندارم که بخوام همچین اراجیفی و سر هم کنم! و خودت از دلم خبر داری! نداری؟ از اینکه چه قدر دوستت دارم و چه قدر خیلی چیزا برام اهمیت داره. پس این حرف منو، تو به دل نگیر خب؟ این شدت گفتنم و صراحتی که تو حرف زدنم بود، فقط و فقط به خاطر عصبانیتی بود که همه ی وجودمو پر کرده بود! و هنوزم عصبیم!  متاسفم به خاطر این طرز فکر بعضی آدما! متاسفم برای خودشون، همین بعضی آدما! و برای خودم که نادونسته این دسته از آدما رو واسه خودم اسطوره میکنم! حالا هر کسی که میخوان باشن! هر کسیییییییییییی !!واقعا متاسفم! حالا اینکه چرا مامان ِ بیچاره؟! فقط میتونم بگم مامان ِ بیچاره ، مامان ِ بیچاره ... :( 

خدایا یه کارکن یادش بره دیگه ، دمت گرم :(

+ مـ.ن

باید که ز داغم خبری داشته باشد 

                                  هر مرد که با خود جگری داشته باشد 

حالم چو دلیری ـست که از بخت بد خویش 

                                  در لشکر دشمن پسرس داشته باشد 

حالم چو درختی ـست که یک شاخه نا اهل 

                                      بازیچه ی دست تبری داشته باشد 

سخت است پیمبر شده باشی و ببینی

                                        فرزند تو دین دیگری داشته باشـد

حسین جنتی /

+ مـ.ن

                                           کاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی.../

+ مـ.ن

کاش همه ی فصل ها فقط دو ماه داشت

مثلا بهار خرداد را نداشت، 

تابستان شهریور را، 

و پاییز .. 

و پاییز، آذر ـَش را، 

زمستان هم، اسفندش را! 

آنوقت ... 

            آنوقت ...

                        آنوقت ... 

امان از این افکار و حرف های مبهم، امان 

                                                       نقطه/

+ مـ.ن |